• Kredytobiorca (Pożyczkobiorca)

Określenia pożyczkobiorca i kredytobiorca traktowane są jako synonim i używane wymiennie. Istnieje jednak rozróżnienie pomiędzy kredytobiorcą bankowym, który korzysta np. z oferty kredytu hipotecznego, a pożyczkobiorcą zaciągającym kredyt konsumencki, który w myśl Ustawy o kredycie konsumenckim, określany jest nie jako kredytobiorca czy pożyczkobiorca, ale jako konsument.

 

Pozabankowe firmy pożyczkowe udzielają pożyczek w rozumieniu kredytów konsumenckich, ale zwyczajowo klienci firm pożyczkowych określani są mianem kredytobiorców lub pożyczkobiorców. Z tego powodu w dalszej części tekstu nazwa kredytobiorca (pożyczkobiorca) używana będzie również w odniesieniu do konsumentów zawierających Umowę o pożyczkę w formie kredytu konsumenckiego. Warto nadmienić, że tego typu kredyt to pożyczka, która nie przekracza kwoty 255 550 zł.

Kto może zostać kredytobiorcą (pożyczkobiorcą)?

Według Ustawy o kredycie konsumenckim kredytobiorcą (pożyczkobiorcą) może być osoba, która bierze kredyt na cele prywatne. Dodatkowo:

 

  • jest pełnoletnia,

  • ma nadany PESEL,

  • jest obywatelem RP,

  • posiada pełną zdolność do czynności prawnych.

 

Co do warunków przyznania pożyczki, w tym zakresie istnieją często również wewnętrzne regulacje firm pożyczkowych, którymi może być np.:

 

  • ograniczenie wiekowe dla klientów np.: 20 – 70 lat,

  • konieczność posiadania telefonu komórkowego i adresu e-mail,

  • posiadanie rachunku bankowego na swoje imię i nazwisko,

  • zarejestrowanie się na internetowej platformie pożyczkowej.

 

Pożyczkodawca jest zobligowany do sprawdzenia zdolności kredytowej pożyczkobiorcy. Dlatego też kredytobiorca musi mieć również odpowiednio wysokie i regularne dochody, które umożliwią mu spłatę zobowiązania. W przypadku kredytów bankowych kwestie dotyczące kredytobiorcy ustala Ustawa z dn. 29 sierpnia 1997 Prawo bankowe (Dz.U. 1997 Nr 140 poz. 939 z późn. zm.).

Poręczenie kredytu (pożyczki)

W przypadku odrzucenia wniosku o pożyczkę z powodu braku zdolności kredytowej konsumenta, wynikającej ze zbyt małych dochodów albo negatywnej historii kredytowej, możliwe jest poręczenie kredytu. Jest to zabezpieczenie w postaci poręczyciela (żyranta), który zobowiązuje się do uregulowania zobowiązania w przypadku, gdy kredytobiorca (pożyczkobiorca) z różnych względów nie spłaca pożyczki, a raczej nie jest w stanie jej oddać.

 

Żeby móc poręczyć komuś kredyt, trzeba spełniać wszystkie wymogi ustawowe i warunki przyznania kredytu, ustalane przez konkretnego pożyczkodawcę. Poręczyciel musi tym samym dostarczyć pożyczkodawcy wszystkich potrzebnych informacji i podpisać umowę.

 

Warto wiedzieć o tym, że poręczenie kredytu traktowane jest przez instytucje finansowe jako dodatkowe obciążenie finansowe, dlatego obniża zdolność kredytową żyranta. Jeśli sami planujemy wziąć kredyt, takie poręczenie dane komuś może stanowić przeszkodę. Innym rozwiązaniem w przypadku zbyt małej zdolności kredytowej jest dodatkowy kredytobiorca.

Współkredytobiorca – obowiązki i prawa

Wspólny kredyt mogą wziąć dwie, a nawet więcej osób. Wszystko zależy od tego, czy dana instytucja pożyczkowa posiada w swojej ofercie tego typu pożyczki. Najczęściej jednak spotykane są wspólne kredyty dla dwóch osób. Co istotne, nie muszą one być spowinowacone czy spokrewnione, pożyczkę wspólną można zaciągnąć ze znajomym czy przyjacielem lub osobą, z którą żyjemy w związku partnerskim.

 

Współkredytobiorcy dzielą odpowiedzialność za spłatę zobowiązania w jednakowy sposób. Dlatego, jeśli nastąpi jakakolwiek zwłoka w spłacie kredytu, podlegają tym samym czynnościom windykacyjnym, prowadzonym równolegle. W przypadku poręczenia, dochodzenie zwrotu pożyczki od żyranta odbywa się dopiero po wykorzystaniu wszystkich możliwości odzyskania pieniędzy od pożyczkobiorcy i stwierdzenia jego niezdolności do zwrotu pożyczki.

Kredyt konsumencki a kredyt hipoteczny

Kredyt konsumencki nie posiada z reguły żadnego zabezpieczenia. Przyznawany jest na zasadzie oceny scoringowej, czyli analizy zdolności kredytowej pożyczkobiorcy. Natomiast kredyt hipoteczny wymaga dodatkowego zabezpieczenia i często również wkładu własnego. Podstawową formą zabezpieczenia jest hipoteka.

 

Tym samym wierzyciel ma prawo dochodzenia zaspokojenia niespłaconej pożyczki z nieruchomości. W grupie tego typu kredytów znajdują się także pożyczka hipoteczna i kredyt konsolidacyjny. W przypadku niewielkiej pożyczki hipotecznej z reguły mamy do czynienia z zajęciem ułamkowej części hipoteki.

 

Częstym ograniczeniem, jakie jest charakterystyczne dla długoterminowego kredytu hipotecznego, jest limit wiekowy. Najbardziej liberalne podejście przy okresie kredytowania wynoszącym 30 lat jest wiek nie wyższy niż 50 lat – w momencie zaciągnięcia kredytu. Starszy kredytobiorca a kredyt hipoteczny nie idą zatem w parze. Ponieważ najczęściej banki wymagają spłaty kredytu przed ukończeniem 70 roku życia.

Fundusz Wsparcia Kredytobiorców

Mieszkaniowe kredyty hipoteczne to bardzo często zobowiązanie na kilkadziesiąt lat. Raty takiego kredytu są wysokie, a zwłoka w spłacie może doprowadzić do utraty nieruchomości. Z tego powodu powstał Fundusz Wsparcia Kredytobiorców, przeznaczony dla mających problemy w spłacie kredytu mieszkaniowego. Pomoc w spłacie nie może przekraczać miesięcznie kwoty 1 500 zł i maksymalnie trwa 18 miesięcy. Żeby móc skorzystać z tego typu wsparcia trzeba spełnić jednak kilka warunków, takich jak:

 

  • strata pracy nie wynikła z winy kredytobiorcy,

  • opóźnienie spłaty przekracza 90 dni,

  • umowa kredytu nie została już wypowiedziana,

  • kredytobiorca nie może posiadać innych lokali mieszkalnych lub domu jednorodzinnego,

  • nie może być najemcą innego mieszkania albo domu,

  • kredytobiorca nie pobiera innego świadczenia np. z tytułu ubezpieczenia kredytu, które pozwalałoby na spłatę rat.

 

Dokładne informacje na temat Funduszu Wsparcia Kredytobiorców zawiera Ustawa z dn. 9 października 2015 roku o wsparciu kredytobiorców znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej, którzy zaciągnęli kredyt mieszkaniowy.

Kredyt a śmierć kredytobiorcy

A co się dzieje, kiedy kredytobiorca umiera? Życie pisze przecież różne scenariusze. Czy w takim przypadku możliwe jest umorzenie kredytu po śmierci kredytobiorcy? Sprawa nie jest prosta. Po śmierci pożyczkobiorcy, wszystko, co posiadał, wraz ze zobowiązaniami finansowymi, dziedziczą jego spadkobiercy. Co prawda, wprowadzone w ostatnich latach zmiany w kwestii spadkowej, uregulowały kwestię dziedziczenia długów w postaci wprowadzenia automatycznego dziedziczenia z dobrodziejstwem inwentarza. Tym samym aktualnie wierzyciele mogą domagać się zwrotu długów tylko do wysokości odziedziczonych aktywów.

 

Jedynym wyjściem, które całkowicie pozwala odciąć się od długów, jest odrzucenie spadku, a to w przypadku np. małżeństw nie jest proste, zwłaszcza jeżeli małżonkowie posiadali wspólny majątek, dom, samochód oraz inne aktywa, które współmałżonek pragnie zatrzymać. Dlatego warto zabezpieczać swoje kredyty na wypadek śmierć, tak, aby nie narażać bliskich na poważne problemy. W tym celu można skorzystać z ubezpieczenia kredytu, które pokryje zobowiązanie na wypadek śmierci lub wykupić polisę na życie, która da najbliższym środki, na spłatę zadłużenia.

 

  • Jaką kwotę chcesz pożyczyć?
    500
    2500
    5000
    7500
    10000
    Na jak długo?
    3
    6
    12
    18
    24
    Harmonogram rat
    Miesięczna rata
     PLN
    Data pierwszej raty
    Pożyczka
     PLN
    Całkowita kwota do spłaty
     PLN
    RRSO
    %
    Data ostatniej raty
    Złóż wniosek